Wczesna jesień to jeszcze nie czas na podsumowania, ale z każdym mijającym tygodniem zapewne coraz częściej będziemy spoglądać wstecz pytając, jaki był ten rok. Wiemy już na pewno, że nie zabrakło w nim tych ważnych momentów, kiedy mogliśmy niejako na własne oczy widzieć, jak lubińska wspólnota rozwija się i umacnia. W marcu, podczas Paschalnego Triduum brat Filip ponowił swoje zakonne śluby na następny rok, 16 maja pierwszą profesję złożył brat Daniel, 7 lipca odbyła się ceremonia ślubów wieczystych brata Roberta, a na przełomie lipca i sierpnia dołączył do nas brat Efrem, rozpoczynając pierwszy etap zakonnej formacji zwany postulatem. Wreszcie w ostatnią niedzielę, 29 września, swoją pierwszą monastyczną profesję złożył brat Mateusz.
Neoprofes (tak nazywa się brata, który niedawno złożył śluby) zobowiązał się na okres jednego roku do zachowania stałości, obyczajów monastycznych i posłuszeństwa według Reguły św. Benedykta. Treść tych trzech zobowiązań można wyrazić najprościej słowami: nieustanne nawrócenie. To ciągła wewnętrzna przemiana, w której mnich, przyjmując łaskę Boga i współdziałając z nią, stopniowo pogłębia swą zażyłość z Tym, który go powołał. To praca, której w tym życiu nie można doprowadzić do końca, ale też źródło nieporównywalnej z niczym radości.
Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, spraw, niech ci, którzy uważają się za mnichów, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez Chrystusa, Pana naszego.
